23 March 2020

Człowiek planuje, ale Bóg kieruje!


HOMO PROPONIT DEUS DISPONIT (Człowiek myśli lub planuje, Bóg kieruje) - napis o takiej treści zdobi jedną z zabytkowych kamienic w Görlitz. Tekst ten pochodzi z Księgi Przysłów, gdzie czytamy:               
Serce człowieka obmyśla jego drogę,
lecz Pan kieruje jego krokami. (Ks. Przysłów 16:9)

Biblijny tekst został umieszczony na tym budynku w roku 1738 przez Johanna Floriana Schlittera, kiedy całkiem niespodziewanie odziedziczył go w spadku po krewnym. Przez ten napis pragnął wyrazić swoją wdzięczność i wiarę.

Obecnie przeżywamy w Europie sytuację, która nas kompletnie zaskoczyła. Publiczne życie zredukowane zostało prawie do zera, wiele sklepów zostało zamkniętych, nabożeństwa i inne spotkania nie mogą się odbywać… Niektórzy z nas planowali być może wyjazd, rodzinne spotkanie, przyjęcie urodzinowe i nagle nie mogą zrealizować swych planów. Wielu siedząc przymusowo w domu zastanawia się, co ma robić i jak będzie wyglądała przyszłość.
Każdy, bez względu na to czy wierzy w Boga, czy nie, zostaje skonfrontowany z faktem, że człowiek może planować, ale ostatecznie decyduje i kieruje wszechmogący Bóg.

Jeśli wszystko doskonale się układa i wiedzie nam się dobrze, nie zaprzątamy sobie głowy myślami o tym, że nie koniecznie zawsze musi być tak jak sobie życzymy. Jeśli nam jest dobrze zapominamy też  często, że tak wiele mamy i otrzymujemy, a większość ludzi na świecie znajduje się w gorszej sytuacji niż my. Jeśli nie idzie tak, jak byśmy tego pragnęli, kiedy zostajemy ograniczeni w naszych możliwościach, nie możemy wyjść z domu lub nie mamy tylu pieniędzy jakbyśmy chcieli lub nie jesteśmy zdrowi, wtedy dopiero zaczynamy o tym myśleć.

Chociaż wielu ludzi w naszym społeczeństwie nie chce wierzyć w Boga, z Biblii wiemy, że to Bóg rządzi i kieruje wszystkim na ziemi. Wielu wierzy w los lub jest przekonanych, że tak naprawdę sami mogą kierować swym życiem… Ale to błąd. Nie jesteśmy w stanie wszystkiego mieć pod kontrolą, czego właśnie teraz wszyscy doświadczamy. Nie ma losu, lecz jest osobisty Bóg, który rządzi i który jest Ojcem przez Jezusa Chrystusa dla każdego, kto wierzy i Mu ufa.

W wielu miejscach Biblii czytamy o Bogu i o tym jak rządzi. Cały 16 rozdział Księgi Przysłów, skąd pochodzi cytat na początku artykułu, mówi nam o suwerenności Bożej. Suwerenność oznacza, że Bóg jest Królem, Władcą Świata, który nikomu nie musi się tłumaczyć lub wyjaśniać swoich decyzji. Bóg może czynić co zechce i nie ma obowiązku nam wyjaśnić – dlaczego… Ale nasz Bóg nie jest despotą, lecz jest pełen łaski i miłosierdzia. Objawił się nam w wyraźny sposób, możemy rozumieć, co do nas mówi w swoim Słowie. Nie pozostawia nas całkiem bez odpowiedzi, gdyż odpowiedzi na wiele pytań znajdziemy w Jego Słowie. W Słowie Bożym poznajemy Go i widzimy, że On się gniewa z powodu naszych grzechów, ale też jest łaskawy. Wysłał swego Syna na ziemię, aby zapłacił On karę za nasze grzechy, aby każdy, kto wierzy, mógł być zbawiony.

W obecnej niepewnej sytuacji pojawia się wiele pytań, na które nie mamy odpowiedzi. W Biblii nie znajdziemy odpowiedzi na wszystkie możliwe nasze pytania. Bóg jednak nie zostawia nas samych sobie. On daje nam odpowiedzi na najważniejsze pytania: jak możemy zostać uratowani od wiecznej kary za nasze grzechy? Jak możemy żyć w dobrych i w złych czasach? Słowo Boże mówi nam, abyśmy zaufali naszemu Stwórcy, który ma wszystko pod kontrolą, aż do tego stopnia, że nawet żaden wróbel nie spadnie na ziemię bez Jego woli i wszystkie włosy na naszej głowie są przez Niego policzone (Ew. Mateusza 10:29-31).

Zaufanie Bogu oznacza, że nie martwimy się cały czas z powodu wszystkiego, co się wokół nas dzieje, co nie oznacza, że nie mamy w ogóle zmartwień lub że nie byłoby powodów do zmartwienia. Ten, kto szczerze wierzy wie w swoim zmartwieniu, że Bóg zawsze jest większy niż problemy i nigdy nie jest bezradny w obliczu naszych trosk. Również wtedy, kiedy mamy poczucie, że nie posiadamy już kontroli nad naszą sytuacją i życiem, lub kiedy mamy wrażenie, że lekarze lub rząd też nie panują już nad sytuacją, wtedy nadal wiemy, że Bóg rządzi i ma wszystko pod kontrolą.
Nie oznacza to, że idzie wszystko tak, jak byśmy chcieli, ani też, że wszystkie problemy zostaną rozwiązane po naszej myśli. Sądzimy, że wiemy, co jest dobre dla nas, ale nie zawsze mamy rację. Bóg wie lepiej! Kto lepiej nas zna, niż nasz Stwórca? On zna nas nawet lepiej niż my siebie samych. Dlatego też kieruje nasze życie nie według naszej ale Swej myśli. Możemy jednak zaufać Jego dobremu kierowniu, nawet jeśli to oznacza czasowe cierpienie i zmartwienie.  

Wielu ludzi nie chce tego wszystkiego uznać i żyje tak, jakby Bóg nie istniał. Wielu myśli nadal, że ma wszystko pod kontrolą, że każdy może sam decydować o kierunku swego życia. Prawdą jednak jest, że Bóg rządzi i kieruje. Czy wierzysz w to, czy nie, nie masz innego wyboru niż poddanie się temu, bo nie jesteś w stanie tego zmienić. Ostatecznie nie ty, lecz Bóg decyduje o twoim życiu. Prędzej czy później każdy człowiek musi to uznać, najpóźniej kiedy Jezus wróci i wszelkie kolano zegnie się przed Nim i wszelki język wyzna, że Jezus Chrystus jest Panem (Filipian 2:10-11).

Bóg kieruje nie tylko naszym ludzkim życiem w tym świecie, ale też panuje nad szatanem, grzechem i śmiercią. Szatan próbował objąć władze nad stworzeniem i spowodował wielkie zniszczenia na świecie i w życiu wielu ludzi, skutki czego każdy z nas codziennie doświadcza. Szatan obmyślał swoją drogę, ale Bóg kierował. Na krzyżu, kiedy szatan myślał, że zwyciężył, ostatecznie został pokonany przez Jezusa Chrystusa. Jedyną prawdziwą nadzieją jest Jezus Chrystus, tylko w Nim jest prawdziwe życie!

Problemy i zmartwienia nie znikają tak łatwo. Wszyscy zastanawiamy się, co jeszcze może się zdarzyć. Pamiętajmy jednak, że nawet w tym chaotycznym czasie, w którym znajdujemy się obecnie, Bóg troszczy się jak dobry Ojciec o swe dzieci. Bóg nieraz prowadzi nasze życie w całkiem innym kierunku niż planowaliśmy lub uważaliśmy za dobry. Ale cokolwiek będzie się działo, Bóg nie opuści swych dzieci, które mogą zawsze Mu zaufać. Bóg chce dobrze dla swych dzieci, ale warunkiem jest szczera  wiara w Jezusa Chrystusa. Tylko przez Jezusa Chrystusa możemy przyjść do Boga Ojca i wiecznie z Nim żyć.

Johann Florian Schlitter bez wątpienia wiedział to wszystko. Po trudnym okresie w swym życiu nagle stał się bogatym ale przy tym nie zapomniał podziękować za to swemu Stwórcy i wyznać swoją wiarę umieszczając cytowany napis nad drzwiami domu. Dziś podziwiając zabytkową kamienicę możemy go przeczytać, jako zachęcenie, aby tak jak on, zaufać naszemu Bogu i dziękować Mu za wszystko.
Nie wiemy, co nas czeka w najbliższych dniach, tygodniach lub może nawet miesiącach, ale jedno jest pewne: Bóg jest godny zaufania! Nasz Stwórca ma wszystko pod kontrolą i On daje prawdziwe życie przez Jezusa każdemu, kto wyzna swoje grzechy i szczerze wierzy, że Jezus Chrystus jest Zbawicielem.

Jak można święcić Imię Boga?


Kiedy modlimy się modlitwą Ojcze Nasz nie prosimy Boga, aby był (bardziej) święty, gdyż już jest święty, a świętość jest podstawową Jego cechą. Modlitwa natomiast prosi o to, aby ludzie, wierzący i niewierzący, poznali i uznali, że Bóg jest święty.

To, że Boże imię jest święte oznacza, że musimy traktować Jego imię z odpowiednim szacunkiem. Trzecie przykazanie mówi wyraźnie: Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie zostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego (II Mj. 20:7 / V Mj. 5:11).
To przykazanie jest zazwyczaj rozumiane, jako zakaz bluźnierstwa i lekkomyślnego używania imienia Boga, ale znaczenie jest szersze. Chodzi o nadużywanie Imienia Boga, jakim objawił się swojemu ludowi: imię JHWH. Wielu ludzi używa imienia Boga lub imienia Jezusa, jako przecinka, wykrzyknika, lub gorzej, jako przekleństwa. To brak szacunku dla świętego Boga i przekroczenie Jego przykazań.

Poznanie świętości Boga prowadzi do uwielbienia: bo gdy ujrzą wśród siebie dzieło moich rąk, uświęcą moje imię i Świętego Jakubowego będą czcić, jako Świętego, i będą się bać Boga Izraelskiego (Iz. 29:23).
Jeśli modlimy się tą modlitwą, prosimy też o to, abyśmy my, ludzie, uświęcali imię Boga przez nasze uwielbienie i życie, nasze słowa i czyny. To prośba o to, by Bóg tak działał, aby ludzie pełniej uznali, że On jest święty. Pragniemy, aby całe stworzenie chwaliło Boga i uznało, że On jest Królem.
Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca. (Fil. 2:9-11)

Poza tym modląc się słowami święć się imię twoje, modlimy się też o to, aby Bóg czynił nas coraz bardziej świętymi. Prosimy Boga, aby działał w naszym życiu przez Ducha Świętego, abyśmy coraz bardziej stawali się świętymi i coraz mniej grzeszyli.

Bóg święci swoje imię przez swoje czyny
Świętość Boża jest także związana z Jego czynami. Bóg czyni dobrze ze względu na swoje święte imię. Bóg dotrzymuje tego, co obiecał, dotrzymuje swojego przymierza, też jeśli my sami nie dotrzymujemy go z naszej strony (por. I Mj. 32:9-14).

Izrael został wyprowadzony na wygnanie, za karę, ponieważ był nieposłuszny i nie żył według przykazań Bożych, nie święcił imienia Najwyższego. Izrael istniał po to, aby chwalić Boga, aby żyć ku jego chwale. Bóg stworzył cały kosmos ku swojej chwale i ku swojej chwale wyzwolił Izrael i zbawił ludzi przez Jezusa Chrystusa. Jego ostatecznym celem jest otrzymanie chwały od wszystkich narodów.
Powód działania zbawczego Boga jest wyraźny: nie chodzi tu o sentyment wobec Izraela: nie ze względu na was, domu izraelski, lecz ze względu na moje święte imię mówi Pan (Ez. 36:22). Celem działania Boga jest święcenie Jego imienia, i aby Jego imię było znane wśród wszystkich narodów.

Pan obiecuje, że zgromadzi Izrael i przyprowadzi ich z powrotem do ziemi obiecanej. Wcześniej Ezechiel mówił o zgromadzeniu i przyprowadzeniu Izraela, jako drugim wyjściu z Egiptu (Ez. 20:1-38, szczególnie w. 33-38). Ostatecznym zgromadzeniem Izraela będzie nowe wyjście z niewoli, tym razem wyzwolenie z wygnania babilońskiego. Tak jak Izrael po wyjściu z Egiptu przeszedł przez Morze Czerwone (II Mj. 14), tak przyszłemu odnowieniu towarzyszy oczyszczenie wodą (Ez. 36:25).
To nowe wyjście, to wybawienie Izraela ma na celu święcenie imienia Boga, co ma też konsekwencje dla Iudu. Bóg nie wyzwoli Izraela z powodów pewnych sentymentów i z pewnością nie dlatego, że był tak wierny (wcale nie był), lecz ze względu na swoje święte imię.
Konsekwencją tego jest, że Izrael ma zostać oczyszczony, ma być narodem Bożym. Skoro Izrael jest własnością świętego Boga, ma żyć święcie (V Mj. 7:6; por. II Mj. 26:18).

Oprócz święcenia imienia Pana, w Księdze Ezechiela 36 odkryć możemy więcej elementów, które też znajdujemy w modlitwie Ojcze Nasz: obfitość zboża i chleba (Ez. 36:29-30), przebaczenie grzechów (Ez. 36:33), oraz wybawienie ze zła i bałwochwalstwa (Ez. 36:29). Z tego powodu niektórzy bibliści twierdzą, że modlitwa Ojcze Nasz jest zbudowana na podstawie Ks. Ezechiela 36.
Odrodzenie Izraela, opisane w Ks. Ezechiela 36 i 37 jest blisko związane z nadejściem Mesjasza (por. Ez. 37:19-26). Tu trzy pojęcia są związane razem: odnowienie plemion Izraela, przyszły król Dawidowy, oraz ustanowienie wiecznego przymierza.

Modląc się o święcenie imienia Boga, modlimy się więc też o nadejście nowego wyjścia z niewoli, o którym mówi Ezechiel. Tak jak Bóg kiedyś wyzwolił swój lud z niewoli egipskiej i wyprowadził ich przez pustynie do obiecanej ziemi, tak teraz wyzwoli Bóg swój lud i przyprowadzi do swego królestwa (por. Ez. 20:33-38, por. też II Mj. 31:11-14).
Modlitwa o święcenie Imienia Boga jest więc prośbą o wykonanie dzieła zbawczego w czasach ostatecznych.

16 March 2020

Nie martw się!


Na jednym z pięknych domów w Görlitz znajduje się napis: Sub omnium diffidentia mira tamen DEI clementia, co w tłumaczeniu brzmi: Nad wszystkimi zmarwieniami jest niesamowita dobroć Boża.

Cytat ten wprawdzie nie pochodzi z Biblii, ale jest zupełnie zgodny z tekstami i wypowiedziami biblijnymi. Dla przykładu Apostoł Paweł w liście kieruje nastepujące słowa do zboru w Filipi:
4 Radujcie się w Panu zawsze; powtarzam, radujcie się. 5 Skromność wasza niech będzie znana wszystkim ludziom: Pan jest blisko. 6 Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. 7 A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie (Filipan 4:4-7)

Nasze ludzkie życie na tym świecie nie jest pozbawione mniejszych lub większych zmartwień. Konflikty w rodzinie, trudne relacje z rodzicami czy dziećmi, problemy finansowe, kłopoty zdrowotne i wiele innych osobistych czy społecznych problemów przyprawiają nas o przysłowiowy ból głowy. Obecny kryzys zwiazany z Koronawirusem wywołuje w nas niepokój, niepewność i jest niewątpliwym powodem do zmartwień. Nagle z dnia na dzień normalne życie ustaje, szkoły, kina i sklepy zostają zamknięte a w wielu miejscach mocno ograniczone zostaje publiczne życie. W związku z tym pojawia się wiele problemów: pracujący rodzice muszą z dnia na dzień szukać alternatywnej opieki dla swych dzieci, inni zagrożeni są stratami swych dochodów i boją się o swą egzystencję. Wielu boi się Koronawirusa: zadając sobie pytanie, jak bardzo niebezpieczny jest? W internecie można znaleźć wiele teorii spiskowych i fałszywych informacji. Co mamy z tym wszystkim zrobić i jak przeżyć taką zaskakującą sytuację?

Słowo Boże nie zostawia nas i w tak trudnych sytacjach bez odpowiedzi. Apostoł Paweł doświadczył wielu cierpień i wiedział co to znaczy zmartwienie. W jednym ze swoich listów do Koryntian pisze o swoich doświadczeniach: karze chłosty, rozbiciu statku, wielu niebezpieczeństwach w podróży, uwięzieniu i wielu innych (2 Koryntian 11:16-33). Mimo to Apostoł jest w stanie napisać takie słowa: Radujcie się w Panu zawsze; powtarzam, radujcie się. Przy tym najprawdowpobniej napisał ten list będąc w wiezieniu nie mając pojęcia, czy w ogóle wyjdzie z tego.

Jak mamy to rozumieć? Tak łatwo jest powiedzieć, aby się nie martwić. Tu jednak mówi ktoś, kto nie tylko wie, co to znaczy zmartwienie, ale, co jest o wiele ważniejsze, ktoś, kto wierzy i ufa Jezusowi Chrystusowi. Apostoł Paweł wie, że Jezus Chrystus zwyciężył na krzyżu nad grzechem i wszystkimi jego skutkami. Wierzy Bogu Ojcu, wszechmogącemu Stwórcy, który rządzi i ma wszystko pod kontrolą.
Podobnie Apostoł Piotr, który też doświadczył sporo cierpienia, pisze: Wszelką troskę swoją złóżcie na niego, gdyż On ma o was staranie (1 Piotra 5:7).
Sam Pan Jezus mówi: Nie troszczcie się o życie swoje, co będziecie jedli albo co będziecie pili, ani o ciało swoje, czym się przyodziewać będziecie. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż odzienie? (Ew. Mateusza 6:25).

Powyższe teksty są dla nas trudne, szczególnie kiedy znajdujemy się w okolicznościach przysparzających nam zmartwień. Wydaje nam się tak nierealnym, aby w trudnej sytuacji móc zachować spokój, radość i nie martwić się.
Powyższe teksty z Biblii z pewnością nie nakłaniają nas do ignorowania problemów i bagatelizowania sytuacji kryzysowych. Obecny kryzys związany z Koronawirusem jest realnym problemem i dla pewnych grup ludzi stanowi rzeczywiste zagrożenie. Rządy naszych państw nie bez podstaw zdecydowały się na tak daleko idące kroki i dlatego powinniśmy być rozsądni i podporządkować się wskazówkom rządzących.

Jako chrześcijanie wiemy jednak, że ostatecznie nasze życie i nasza sytuacja znajdują się w rękach Wszechmogącego Boga. Rząd robi wszystko, co w jego mocy, ale nie może nas ochronić we wszystkich sytuacjach, ponieważ jest ograniczony w swoich możliwościach. Nasz Bóg natomiast daje życie i nie ma granic, jest wszechmogący i wszechwiedzący.

Zmartwienie jest naturalną i normalną rzeczą, ale nie może nas zupełnie zdominować. Musimy być rozsądni i nie powinniśmy pozwolić by niepokoiły nas różne niepoważne informacje, teorie spiskowe lub inne formy fakenewsów, które są po prostu kłamstwem. Szatan chce nas zastraszyć swoimi kłamstwami, ale my powinniśmy zaufać Bogu, który jest Prawdą.

Świat przeżył wiele poważnych kryzysów: dżuma, pozbawiająca życia jedną trzecią ludności, pierwsza i druga wojna światowa itp. Nie powinniśmy obecnego kryzysu lekceważyć, ale pamiętajmy, że to, co teraz przeżywamy nie da się porównać z wydarzeniami z przeszłości.

Każdy człowiek szuka i pragnie bezpieczeństwa, pomocy i pocieszenia, ale nie każde bezpieczeństwo i pocieszenie jest prawdziwe. Ten, kto prawdziwie i szczerze wierzy wie, gdzie może znaleźć jedyne bezpieczeństwo i pociechę - tylko w Jezusie Chrystusie, który zmarł i zmartwychwstał dla swoich.
Kto poddał się władzy Chrystusa wie, że jego lub jej życie znajduje się w Bożych rękach oraz, że nic jakkolwiek straszne by było, nie dzieje się bez Bożej woli.

Największym problemem ludzkości nie jest Koronawirus, lecz ludzki grzech i grzeszność. Niezależnie od tego, czy żyjemy długo czy krótko, każdy z nas kiedyś umrze, o ile Pan Jezus nie wróci wcześniej. Każdy człowiek kiedyś stanie przed Bogiem Stworzycielem, i co wtedy …? Wtedy nie pomoże nam duża ilość dobrych uczynków, czy dobre i moralne życie. Wtedy pozostanie tylko jedno pytanie: czy jesteś sprawiedliwy? Czytamy w Biblii Każdy człowiek jest grzesznikiem i nie ma ani jednego sprawiedliwego wobec Boga (Rzymian 3:23). Istnieje tylko jedna droga, aby być sprawiedliwym wobec Niego - Jezus Chrystus. Jedynym, który może zbawić nas od grzechu i wszelkich jego skutków, jest Jezus Chrystus i jedynym sposobem udziału w tym, czego On dokonał jest nasza wiara i zaufanie Mu.
Jeśli szczerze wierzysz w Boga i Jezusa Chrystusa, jesteś Bożym dzieckiem i wszystko wygląda w twoim życiu inaczej. Nie oznacza to, że nie masz już zmartwień i problemów. Choroby, problemy, zagrożenie istnieją nadal. Problemy nie znikną z życia chrześcijanina, ale co ważne: on jest w stanie patrzeć na świat i na swoją sytuację z całkiem innej perspektywy.
Szczerze wierzący czlowiek wie, że Bóg rządzi, wie, że grzech wszystko zepsuł, ale wie też, że ostatecznie Jezus Chrystus zwyciężył. Wie, że kiedyś ten świat się skończy, kiedy Pan Jezus wróci, aby sądzić żywych i umarłych. Potem nastąpi nowe stworzenie, gdzie każdy, kto uwierzył w Jezusa, będzie żyć w chwale. Bóg stworzy wszystko na nowo: nowy świat bez grzechów, bez łez, bez zmartwienia, bez wojny, bez przemocy i bez Koronawirusa lub jakiejkolwiek innej choroby (Objawienia 21:4). To będzie świat w którym tylko wierzący, którzy zaufali Jezusowi będą mogli żyć w cudownej społeczności z Bogiem.

To wszystko nie oznacza, że obecny kryzys zostałby rozwiązany lub byłby nieważny, ale oznacza, że mamy niezachwianą nadzieję, której nikt na ziemi nie może nam dać: nadzieję sięgającą daleko poza nasze życie na tej ziemi, życie w chwale i doskonałości. Któżby nie pragnął takiego życia?
Drogi czytelniku, być może obecny kryzys jest dobrą okazją, aby zastanawić się nad twoim życiem, nad sensem życia i świata. Dopóki żyjesz nie jest za późno, aby wykonać właściwą decyzję i poddać się oddając swoje życie w ręce niebiańskiego Ojca. Bóg da ci przez Jezusa Chrystusa i przez Ducha Świętego cudowną nadzieję i pociechę.
Bez watpienia taką nadzieję i wiarę miał właściciel domu w Gorlitz, który umieścił napis wymieniony na początku tego artykułu. To niezachwiana wiara i nadzieja wielu tysięcy chrześcijan, dostępna dla każdego, kto wierzy w Jezusa Chrystusa.


Czytaj też: Studium Biblijne Ew. Mateusza 6:25-34: