I Księga Mojżeszowa / Księga Rodzaju 2:4-14

Studium Biblijne w formacie PDF kliknij tutaj lub tutaj.

I Księga Mojżeszowa / Księga Rodzaju 1:3-25

Studium Biblijne w formacie PDF kliknij tutaj lub tutaj.

I Księga Mojżeszowa / Księga Rodzaju 1:1-2

Studium Biblijne w formacie PDF kliknij tutaj lub tutaj.

Psalm 33

Studium Biblijne

¹ Radujcie się w Panu, sprawiedliwi!

Prawym przystoi chwała.

² Dziękujcie Panu na cytrze!

Grajcie mu na dziesięciostrunnej harfie!

³ Śpiewajcie mu pieśń nową,

Grajcie pięknie z okrzykiem radosnym!

⁴ Bo słowo Pana jest prawe,

A wszystkie dzieła jego dokonane są w wierności.

⁵ On miłuje sprawiedliwość i prawo;

Pełna jest ziemia łaski Pana.

⁶ Słowem Pana uczynione zostały niebiosa,

A tchnieniem ust jego całe wojsko ich.

⁷ Zbiera jakby w stągwi wody morskie,

Gromadzi w zbiornikach głębiny oceanów.

⁸ Niech się boi Pana cała ziemia!

Niech drżą przed nim wszyscy mieszkańcy świata!

⁹ Bo on rzekł - i stało się,

On rozkazał - i stanęło.

¹⁰ Pan unicestwił plan narodów,

Wniwecz obrócił zamysły ludów.

¹¹ Plan Pana trwa na wieki,

Zamysły serca jego z pokolenia w pokolenie.

¹² Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan,

Lud, który wybrał sobie na dziedzictwo.

¹³ Pan spogląda z nieba, Widzi wszystkich ludzi.

¹⁴ Z miejsca, gdzie przebywa,

Patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi,

¹⁵ On, który ukształtował serce każdego z nich,

On, który uważa na wszystkie czyny ich.

¹⁶ Nie licznemu wojsku zawdzięcza król swe zwycięstwo,

Nie swej wielkiej sile zawdzięcza wojownik ocalenie.

¹⁷ Koń zawodzi, gdy chodzi o zwycięstwo,

A wielka jego siła nie zapewni człowiekowi ocalenia.

¹⁸ Oto oko Pana jest nad tymi, którzy się go boją,

Nad tymi, którzy spodziewają się łaski jego,

¹⁹ Aby ocalić od śmierci dusze ich

I podczas głodu zachować przy życiu.

²⁰ Dusza nasza oczekuje Pana,

On pomocą naszą i tarczą naszą.

²¹ W nim bowiem raduje się serce nasze,

Bo zaufaliśmy jego świętemu imieniu.

²² Niech spocznie na nas łaska twoja, Panie,

Ponieważ w tobie mamy nadzieję!

Powyższy psalm jest hymnem, który chwali i uwielbia Boga Stworzyciela, suwerennego Króla, Sędziego i Zbawiciela.

Bóg jest Panem i Stworzycielem, dlatego mamy wszelkie powody, aby się w Nim radować i uwielbiać Go. Hebrajski wyraz tłumaczony, jako radowanie się, ma też skojarzenia z ohreśleniem wykrzykiwanie z radości z powodu zbawienia od zła (to ten sam wyraz, jak radość z wybawienia z Psalmu 32:7).

Jedyną odpowiedzią na zbawienie jest radowanie się i uwielbienie.  

Słowa i dzieła Pana są nierozerwalne (w. 4). Słowa Pana nie są pustymi słowami, one są zawsze skuteczne. Bóg potrzebuje tylko słowa, aby działać. Poprzez swe słowo stworzył świat i go zbawił. Słowo Jego stało się ciałem, aby nas zbawić (Jan 1:13-14).

Wszystko istnieje, ponieważ zostało stworzone przez wszechmogącego Boga. Wystarczyło wypowiedziane przez niego słowo, a wszystko powstało. Bóg nie potrzebował żadnych substancji, aby coś uczynić, On stworzył za pomocą swego Słowa coś z niczego. On jest w stanie stworzyć to, co sam zechce.

Całe stworzenie, cały kosmos, cała przyroda, istnieje, ponieważ Bóg tego chciał. Nie żyjemy w świecie, który powstał przypadkiem, w którym nigdy nie wiadomo, jak wszystko dalej bedzie się rozwijać. Na szczęście nie musimy wierzyć powszechnym kłamstwom teorii ewolucji, która chce, abyśmy wierzyli, że wszystko powstało przypadkiem. Ewolucja głosi, że jesteśmy tylko rodzajem zwierzęcia, które w jakiś sposób przypadkiem stało się istotą moralną. Jesteśmy ludźmi, a to nie przypadek. 

To wyzwolenie, że nie musimy w to wierzyć! Jakiż powód do radości i uwielbienia, że nie powstaliśmy przypadkiem, lecz zostaliśmy stworzeni przez wszechmogącego dobrego Boga, Który chciał, abyśmy istnieli, Który chciał, aby cały kosmos istniał w takiej formie, jaka jest. Nie musimy wierzyć w kłamstwo, dyktowane przez świat, lecz jesteśmy wolni w Panu. Wiemy i wyznajemy, że Bóg jest Stworzycielem, a tylko przez Jego słowo wszystko istnieje.

W świecie jest wiele zła, które nie powstało przez grzech. Bóg jest dobry i stworzył wszystko dobrze. Wszystko, co Bóg czyni, jest dobre i sprawiedliwe, bo On sam jest sprawiedliwy i dobry, nie według naszych ludzkich standardów, które są przede wszystkim egoistyczne, ale według Bożych standardów. Ponieważ Bóg jest dobry i sprawiedliwy, wszystko, co uczynił jest dobre. Dlatego Bóg też jest Sędzią, który sądzi, kto jest sprawiedliwy, a kto nie. Któż inny niż sam Stworzyciel mógłby decydować o dobru i złu w stworzeniu? To nie powszechna deklaracja praw człowieka, lecz Prawo Boże decyduje o tym, co jest dobre i sprawiedliwe. 

To uczy nas pokory. Człowiek sadzi, że jest w stanie panować nad światem, nad przyrodą. Człowiek jednak musi się poddać Bogu, bać się Boga (w. 8). Człowiek będzie szczęśliwy tylko wtedy, gdy naprawdę podda się Bogu, bedzie miał Bożą bojaźń i zaufa Bogu. Jedyne szczęście człowieka leży w Jego Stwórcy.

Pełna jest ziemia łaski Pana (w. 5). Bóg jest nie tylko Stworzycielem, ale i Zarządcą. Pan troszczy się o swoje stworzenie, nie jest mu obojętne, co się z nim dzieje. Pan troszczy się o ludzi, ale też o przyrodzę, o wszystko, co stworzył.

Bóg nie tylko rządzi nad przyrodą, ale też nad ludźmi, nad kulturą i ludzką polityką (w. 10-12). Człowiekowi tylko wydaje się, że jest władcą świata. Ciągle powstają nowe mocarstwa, silni przywódcy, którzy myślą, że mogą zdobyć świat, i nad nim rządzić. Zapominają, że ostatecznie Bóg rządzi, a oni podlegają Mu. To Bóg, a nie człowiek jest właścicielem świata. W jednej chwili Bóg jest w stanie zniszczyć najpotężniejszych władców, jak uczynił to z królem Nebukadnesarem (Daniel 4:26-34). Człowiek planuje, ale Bóg decyduje: Serce człowieka obmyśla jego drogę, lecz Pan kieruje jego krokami (Przypowieści 16:9).

Prorok Izajasz opracowuje ten temat bardziej obszernie, co stanowi rodzaj komentarza na wersety tego Psalmu (Izajasz 40-45). Człowiek myśli, że jest wielki i może prawie wszystko, ale Bóg czyni z niego głupca (Izajasz 44:25-28).

Wielki król Cyrus myślał, że panuje nad światem, że jest najbardziej potężnym człowiekiem na świecie (jak pewni współczesni przywódcy), ale był tylko narzędziem w rękach wszechmogącego Boga, który za jego pomocą zrealizował swój plan. To, że pozwolił Izraelowi wrócić do Kanaanu, nie było jego wspaniałym pomysłem, lecz planem suwerennego Boga, który użył Cyrusa do wykonania swego planu (Izajasz 45:1-4 i nast.).

Bóg suwerennie wybrał naród, jako swój lud, jako swoją własność. Nikt nie może powiedzieć, że jest to niesprawiedliwym, że wybrał akurat ten naród, a nie inny. Nie wybrał na podstawie ich wielkości lub wspaniałych czynów, lecz na podstawie swojej łaski i suwerennej woli. Bóg wybiera, kogo chce. W wybranym narodzie okazała się łaska, miłosierdzie i troska Boga. Poprzez wybrany naród Izraela, Bóg chciał zbawić świat, przez Mesjasza, który przyszedł na świat w tym narodzie.

Bóg nie tylko jest Stworzycielem, ale jest też sprawiedliwym Sędzią (w. 13-19). Niesprawiedliwość w świecie, w którym żyjemy, nie jest Mu obojetna. Bóg stworzył wszystko według swoich zamiarów i chce, aby ludzie żyli według Jego woli. Bóg patrzy na świat, na ludzi, Bóg wie wszystko co czynią, co mówią, co myślą. Bóg zna zamiary człowieka zanim on sam je poweźmie. Bóg rozumie mechanizmy i motywy działania człowieka, nawet jeśli człowiek sam siebie nie rozumie. Nic nie możne się przed Nim ukryć, nawet najskrytsze myśli.

Człowiek decyduje na podstawie tego, co wie i rozumie, co jest ograniczone. Decyduje, czy może komuś zaufać na podstawie tego, co widzi i wie, ale nie jest w stanie wiedzieć wszysto, tylko Bóg widzi serce. Ludzki sędzia musi zdecydować, czy ktoś jest winny, czy nie na podstawie posiadanych dowodów i faktów, często niekompletnych. Wszechwiedzący Bóg wie wszystko, znane Mu są wszystkie fakty i dowody, nie można Go oszukać. Bóg jest sprawiedliwy i nieomylny.

Człowiek planuje. Przywódcy, parlamenty, prezydenci rozważają i decydują, będąc przekonanymi, że losy kraju są w ich rękach oraz że ich plany są najlepsze dla ich krajów. Armia działa, planuje atak lub obronę, i sądzi, że może uczynić, co zechce, jeśli tylko posiada wystarczającą siłę wojskową.

Zapominają, że nie oni, lecz ostatecznie Bóg rządzi i sądzi. Nic się nie dzieje bez Jego woli (por. Mateusza 10:29-31). Lud Boży nie jest wielkim poprzez siłę wojskową lub mądrych przywódców, lecz tylko dlatego, ponieważ Pan ich wybrał i nimi rządzi.

W świecie, ten, kto posiada pieniądze, ma wpływ i władzę, ten rządzi i otrzymuje, co zechce, i może narzucać swoją wolę innym. Zapominają, że kiedyś staną przed Sędzią Najwyższym. W tej chwili nieprawość i korupcja może rządzić przez ograniczony czas, dopóki Bóg na to pozwoli (por. Izajasz 10:15; Jeremiasz 27:5). Bóg jednak patrzy na wszystkich, i w Jego czasie nastąpi Sąd ostateczny.

Oko Pana jest nad tymi, którzy się Go boją (w. 18), co znaczy, że Bóg troszczy się o swoje dzieci. Cały czas widzi ich, jest przy nich, chroni ich i daje im, nie koniecznie wszystko, czego sobie życzą, lecz wszystko, czego potrzebują. Bóg widzi wszystkich i troszczy się o swoje dzieci (por. V Mojż. / Powt. Prawa 11:2; 1 Królewski 8:29; 2 Kronik 16:9). Nie znaczy to, że zawsze jest łatwo. Nie znaczy to też, że wierzący zawsze rozumieją, co się dzieje. W oczach świata nie zawsze mają powodzenia, ale są pewni, że Pan się troszczy o nich. Powodzenie bezbożnych jest tymczasowe, kiedyś się skończy i spotka ich sąd Boży. Wierzący wie, że czeka na niego wieczne życie w społeczności z Bogiem w Jego chwale. W związku z tym może wyznać bez lęku, że Pan jest jego pomocą i tarczą (w. 19).  

Wielu buntuje się na myśl, że Bóg jest wszechmogący. Buntują się przeciwko Niemu i odrzucają Go.  Ale jakże możesz odrzucić wszechmogącego Stworzyciela, Któremu zawdzięczasz wszystko, co masz?

Jedyną prawdziwą reakcją jest wiara i uwielbienie, jakie widzimy w ostatnich wersetach Psalmu.

Oczekujmy wszystkiego od Pana. Nawet, jeśli nie rozumiemy, co się wokół nas dzieje, i dlaczego, ufajmy Jemu. Jesteśmy cierpliwi, ponieważ wiemy, że Pan jest dobry. On nam pomaga i nas chroni.

Zaufajmy świętemu imieniu Pana. Jego święte Imię, to znaczy, to, Kim jest Bóg. Bóg nie jest abstrakcyjnym duchem, lecz jest Bogiem, Który ma imię, z Którym możemy mieć żywą relację w Chrystusie. Wiemy, Kim On jest, dlatego ufamy Mu.

Zaufanie Panu oznacza poddanie się Jego woli, nawet wtedy, kiedy nie wszystko idzie dobrze, kiedy pojawiają się cierpienie i rozczarowanie. Zaufanie Panu oznacza, że wyznajemy, że Bóg jest Bogiem, a my jesteśmy przez Niego stworzonyni ludźmi, zbuntowanymi i grzesznymi, ale zbawionymi przez Jezusa Chrystusa.

Żyjmy w tej nadziei, a kto zaufa Panu i złoży swoją nadzieję w Nim nigdy nie będzie rozczarowany (Rzymian 5:5).

Księga Rodzaju 1:26-31

Studium Biblijne

²⁴ Potem rzekł Bóg: Niech wyda ziemia istotę żywą według rodzaju jej: bydło, płazy i dzikie zwierzęta według rodzajów ich. I tak się stało. ²⁵ I uczynił Bóg dzikie zwierzęta według rodzajów ich, i bydło według rodzaju jego, i wszelkie płazy ziemne według rodzajów ich; i widział Bóg, że to było dobre.

²⁶ Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do nas i niech panuje nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad bydłem, i nad całą ziemią, i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi.

²⁷ I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich. ²⁸ I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię, i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad wszelkimi zwierzętami, które się poruszają po ziemi!

²⁹ Potem rzekł Bóg: Oto daję wam wszelką roślinę wydającą nasienie na całej ziemi i wszelkie drzewa, których owoc ma w sobie nasienie: niech będzie dla was pokarmem! ³⁰ Wszystkim zaś dzikim zwierzętom i wszelkiemu ptactwu niebios, i wszelkim płazom na ziemi, w których jest tchnienie życia, daję na pokarm wszystkie rośliny. I tak się stało.

³¹ I spojrzał Bóg na wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre. I nastał wieczór, i nastał poranek - dzień szósty.

W pierwszym rozdziale Biblii znajduje się opis stworzenia. Nie odpowiada on na wszystkie pytania, zrodzone z naszej ciekawości. Nie otrzymujemy odpowiedzi na wszystko, co chcielibyśmy wiedzieć. Bóg objawił tyle, ile jest nam potrzebne i dla nas dobre.  

Cała opowieść o stworzeniu jest rodzajem anty mitologii. Biblia chce przeciwstawić się wszelkim mitom mówiącym o powstaniu ziemi i życia. Wszystko, co istnieje, nie powstało za sprawą skłóconych lub walczących ze złem bogów, nie powstało przez przypadek ani też nie przez, trwające miliony lat, procesy. Wszystko istnieje, ponieważ suwerenny wszechmogący i wieczny Bóg zdecydował i stworzył. Istniejemy i cały świat istnieje tylko, dlatego, ponieważ Bóg tego chciał.

Bóg stworzył niebo, ziemię i wszystko, co na niej się znajduje w ciągu sześciu dni. Stworzył niebo i ziemię (w. 1), stworzył zwierzęta (w. 21) i stworzył człowieka (w. 27). Stworzył to przez słowo: powiedział i stało się. Stworzył wszystko, co jest, ziemię, morze, kosmos, i żywe istoty.

Na końcu, Bóg stworzył człowieka. Słowa tu użyte są inne. Wcześniej czytamy: niech zaroją się wody mrowiem istot (w. 20), oraz: niech wyda ziemia istotę żywą według rodzaju jej (w. 24). Ale ziemia nie wydaje człowieka, człowiek nie jest kolejnym gatunkiem zwierząt.  

Wszystkie zwierzęta zostały stworzone według ich rodzajów (w. 25), ale człowiek nie jest stworzony według swojego rodzaju, lecz na obraz Boga (w. 27).

Istnieje wiele podobieństw między człowiekiem a zwierzętami, które zostały również stworzone w szóstym dniu i mają ten sam pokarm, co człowiek (w. 29-30). Faktem jest, że większość naszego DNA jest podobna do DNA szympansów. To jeden z argumentów, który miał udowodnić, że człowiek tak naprawdę jest rodzajem zwierzęcia, powstał przez hipotetyczny proces ewolucji. Oprócz faktu, że tak naprawdę nie ma dowodów, które jednoznacznie potwierdzają, że teoria ewolucji jest prawdą, Biblia uczy czegoś całkiem innego. Teorii ewolucji w żaden sposób nie można pogodzić z nauką biblijną i mimo wielu podobieństw, człowiek jest zasadniczo inny niż zwierzęta.

Bóg przemawia do człowieka, chce mieć relację z nim, co czyni go wyjątkowym w całym stworzeniu. Bóg błogosławił człowieka, i dał mu jedzenie (w. 28). To ogromna różnica w porównaniu do mitów innych religii, gdzie człowiek musi pracować, aby dać jedzenie bogom. Bóg Biblii troszczy się o człowieka, i daje mu wszystko, czego potrzebuje. Bóg stworzył świat, który był harmonijny, gdzie istniały wzajemne relacje, troszczących się o siebie wzajemnie ludzi, posiadających relację z Bogiem Stwórcą.  

Wiele dyskutowano o tym, co to znaczy, że człowiek został stworzony na obraz Boga. Proponowano różne wyjaśnienia, np. niektórzy twierdzą, że obrazem Boga jest to, że człowiek potrafi posługiwać się językiem, jest w stanie mieć relację z innymi, jest inteligentny, itd.

Jednak to wszystko nie jest przekonujące, między innymi przez to, że te cechy do pewnego stopnia widać też u pewnych zwierząt.

To, że człowiek jest obrazem Bożym związane jest z tym, że człowiek reprezentuje Boga na ziemi.

W pogańskich religiach, bożki (czyli posągi, obrazy) stanowiły obrazy bogów. W kulturach mezopotamskich i starożytnych egipskich, posąg w świątyni był realnym reprezentantem bogów na ziemi, a także król był ich obrazem na ziemi. Wszyscy inni ludzie byli tylko niewolnikami bogów i króla. Celem stworzenia człowieka wg starożytnych mitów było służenie bogom, jako niewolnik, przygotowywanie im jedzenia (składanie ofiar) itp.

Biblia natomiast uczy, że każdy człowiek, kobieta i mężczyzna, jest stworzony na obraz Boga, jest, więc obrazem Boga na ziemi. Każdy człowiek reprezentuje Boga Stworzyciela na ziemi.

W biblijnej opowieści o stworzeniu nie czytamy o świątyni, gdyż całe stworzenie było świątynią.

W tej świątyni Bóg umieścił swój obraz, aby Go reprezentował, mianowicie człowieka. Człowiek ma rządzić w imieniu Boga nad stworzeniem, które jest Królestwem Bożym. Przez to panowanie człowiek ma wskazywać na Boga, na prawdziwego Króla wszechświata.

Człowiek ma panować nad stworzeniem (w. 28). Wyraz panować jest hebrajskim słowem, oznaczającym rządy króla lub też troskliwe panowanie pasterza nad swoim stadem. Oznacza to rządzenie z autorytetem, ale nie w sposób egoistyczny, lecz podobny do rządów dobrego króla, pragnącego służyć swoim poddanym, dla którego dobrobyt jego podwładnych jest ważniejszy niż jego własny.

W taki sposób człowiek ma panować nad stworzeniem, nie, jak suwerenny król, który może czynić, co zechce, lecz jako namiestnik Boga, panujący zgodnie z wolą Króla, przed którym jest odpowiedzialny za swoje czyny.

Zaplanowanym przez Boga celem człowieka jest bycie Bożym namiestnikiem na ziemi, rządzącym nad stworzeniem i nad zwierzętami w Jego imieniu. To zadanie i zarazem też błogosławieństwo dla człowieka (w. 28).

Tylko panowanie człowieka według Bożego zamysłu i woli staje się rzeczywiście błogosławieństwem dla stworzenia. Niestety, po upadku w grzech, człowiek stał się grzeszny i bardzo egoistyczny. Człowiek panuje teraz w taki sposób, że myśli przede wszystkim o sobie i o swoim dobrobycie. Skutki takiego panowania doświadczamy codziennie. Zamiast błogosławieństwem, panowanie człowieka stało się przekleństwem dla świata.

Mimo grzechu, człowiek nadal jest stworzony na obraz Boga. Przez grzech człowiek nie stał się zwierzęciem.

Istnieje tylko jeden Człowiek, który jest prawdziwym Obrazem Boga, bo sam jest Bogiem. To drugi Adam, mianowicie Jezus Chrystus. On przyszedł na świat, jako prawdziwy Człowiek, aby nas zbawić, i naprawić to, co zepsuł grzech. Tylko w Chrystusie wierzący może znowu być obrazem Boga w sposób zgodny z Jego wolą.  

Dzięki opowieści o stworzeniu rozumiemy, Kim jest Bóg, kim my jesteśmy i też rozumiemy, czym jest stworzenie i jakie jest nasze miejsce i zadanie w nim.

Celem człowieka jest chwalenie i uwielbianie Boga Stworzyciela przez wszystko, co robi, przez sposób, w jaki panuje nad stworzeniem.