Showing posts with label Jezus. Show all posts
Showing posts with label Jezus. Show all posts

24 December 2015

Ewangelia wg Mateusza 1,21



Gdy urodzi Syna, nadasz Mu imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od grzechów.

Kiedy okazało się, że Maria była w ciąży, Józef postanowił rozwieść się z nią. Nie byli co prawda jeszcze małżeństwem, ale w owych czasach - według żydowskiego prawa - narzeczeństwo było już formalnym związkiem, prowadzącym do ślubu.
Związek ten można było zerwać wyłącznie poprzez rozwód.
We śnie Anioł objawił się Józefowi i oznajmił mu, że powinien przyjąć Marię i jej dziecko,  bowiem zostało poczęte przez Ducha Świętego. Józef powinien przyjąć (adoptować) dziecko jako własne nadając mu wskazane przez Anioła imię (nadawanie imienia nowo narodzonemu dziecku było zadaniem i prawem ojca).

Imię Jezus nie występuje w rodzie Dawida. Było więc czymś nietypowym, że dla potomka Dawida wybrano akurat to imię. Zazwyczaj nadawało się synowi imię, występujące już w rodzinie (por. Ew. Łukasza 1,60-63).
Imię Jezus było grecką formą hebrajskiego imienia Jozue. Było to jedno z najbardziej powszechnych imion występujących w Izraelu w I w. n.e.
Stąd często, gdy mowa o Jezusie, za Ewangeliami dodaje się - z Nazaretu...
Hebrajskie imię Jozue (lit.: Jehoszua) oznacza „PAN jest zbawieniem”, co należy rozumieć jednocześnie jako „PAN zbawi od grzechów”.

Imię Jezus, w swojej hebrajskiej formie Jozue, kojarzy się z następującymi osobami występującymi w Biblii:
1.- Jozue - następca Mojżesza, który wprowadził lud Izraela do obiecanej ziemi Kanaan (Księga Jozuego 1-12).
2. – Jozue - syn Josadaka, najwyższy kapłan, będący jednym z przywódców, którzy powrócili z Babilonu do ziemi Kanaan. Niewiele informacji posiadamy na jego temat, ale to, co zostało o nim napisane, jest znaczące i z pewnością było doskonale znane Żydom w I w. n.e.

Prorok Zachariasz miał wizję, że oto arcykapłan Jozue stoi przed Bogiem, podczas gdy szatan go oskarża, że jest brudny od grzechów i wobec tego nie ma prawa stać przed obliczem Bożym. Jozue symbolizuje tu grzeszny lud Boży.
Bóg nie zaprzecza faktowi „brudu” od grzechów, ale jednocześnie rozkazuje aniołom, aby zdjęli z Jozuego brudne szaty i dali mu nowe i czyste, mówiąc do niego: Oto ja zdjąłem z ciebie twoją winę i każę cię przyoblec w szaty odświętne (Księga Zachariasza 3,4).
Bóg objawia prorokowi plan zbawienia. Jego pragnieniem jest uwolnienie ludu od grzechu:
Tak mówi Pan Zastępów: (…) Słuchaj więc, arcykapłanie Jozue, ty i twoi towarzysze, którzy siedzą przed tobą. Są oni mężami dobrej zapowiedzi, że oto Ja przywiodę swego sługę, Latorośl. (…) i jednego dnia zmażę winę tej ziemi. (Księga Zachariasza 3,8-9)

Następnie prorok Zachariasz koronuje ówczesnego arcykapłana Jozuego złotą koroną, wypowiadając następujące słowa: Tak mówi Pan Zastępów: Oto mąż, którego imię brzmi Latorośl, pod jego stopami rośnie latorośl i on zbuduje przybytek Pana (Księga Zachariasza 6,12).
Złota korona została powieszona w świątyni jako pamiątka tego zdarzenia (Księga Zachariasza 6,14). Jozue nie był prawdziwym królem, ale symbolizował Króla, który przyjdzie, mianowicie - Jezusa Chrystusa.
W powyższym tekście słowo Latorośl została połączone z imieniem Jozue. Mąż, którego imię brzmi Latorośl - to Chrystus. Czytamy o tym w innych miejscach Biblii, np. u proroka Jeremiasza: Oto idą dni - mówi Pan - że wzbudzę Dawidowi sprawiedliwą latorośl: Będzie panował jako król i mądrze postępował; i będzie stosował prawo i sprawiedliwość na ziemi (Księga Jeremiasza 23,5). W jednym dniu zgładzi On winę i grzechy, poprzez śmierć na krzyżu.

Dla współczesnych chrześcijan, na ogół słabo znających księgi prorockie Starego Testamentu, historia ta być może nie budzi żadnych skojarzeń. Dla Żydów w I w. n.e., a także pierwszych chrześcijan doskonale znających Stary Testament (a w tym księgi prorockie), była to znana i budząca odpowiednie skojarzenia historia. Prorocy wielokrotnie wzbudzali nadzieje Izraela, głosząc nadejście dnia, w którym Pan Bóg nawiedzi swój lud. Dla Żydów nadzieja ta była jak najbardziej realna i konkretna.
Żydowscy czytelnicy (pamiętajmy, że Ewangelia według świętego Mateusza jest napisana szczególnie dla Żydów) czytając imię Jezus, błyskawicznie kojarzyli z Jezus/Jozue w Księdze Zachariasza.
Zapowiedź anioła, że dziecko będzie miało imię Jezus, ponieważ zbawi swój lud od grzechów, była zupełnie zrozumiała, budząca natychmiastowe skojarzenia u żydowskiego czytelnika z I w. n.e.
Jezus zbawi od grzechów – swtiedzenie to zawiera nie tylko przebaczenie grzechów, ale także wyzwolenie od nich, otwierające nową przyszłość przed ludźmi.
Taką oto zapowiedź zawierały przepowiednie wielu proroków (np. Księga Jeremiasza 31,31-34; Księga Zachariasza 2,10-12; 9,9-17 i wiele innych).
Imię Jezus/Jozue stało się w Księdze Zachariasza znakiem przyszłego Mesjasza i nowego życia dzięki Niemu.
Księga Zachariasza stanowiła księgę nadziei dla Żydów, która - podobnie jak Księga Izajasza - zapowiadała obiecanego Mesjasza.
Sam Jezus także cytuje w swych wypowiedziach właśnie proroka Zachariasza (np. Ew. Mateusza 21,5; 24,31; 25,31; 26,15.31; 27,9).

Bóg sam objawia imię Jezusa, będące przesłaniem, programem Jego życia, zawierającym Boży plan zbawienia. Celem Jego przyjścia na świat było bowiem nasze zbawienie. Można zatem z pewnością stwierdzić, iż otrzymał od Boga Ojca imię zgodne z zadaniem, jakie miał na ziemi wypełnić. Jezus = Pan zbawia.
Ponieważ imię Jezusa było bardzo powszechne, dla wielu Jego słuchaczy nie miało początkowo szczególnego znaczenia. Tylko w odniesieniu i w świetle krzyża można dostrzec, jaki był w nim ukryty program i jaki program zawarty w tym imieniu został spełniony - Jezus zbawi swój lud od grzechów.





21 February 2011

Imię Jezus


Co oznacza imię Jezus, dlaczego Jezus nosi właśnie takie a nie inne imię?

Jezus to grecka forma hebrajskiego imienia Jozue lub Jehoszua, co znaczy PAN jest zbawieniem, lub PAN zbawi.
Jezus zawdzięcza swoje imię samemu Bogu, który nakazał nadać imię Jezus, mającemu narodzić się dziecku.
W Ewangelii wg Łukasza czytamy słowa Anioła skierowane do Marii: Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. (Ew. wg Łukasza 1, 31).
Anioł oznajmia także Józefowi we śnie, że dziecko, które Maria urodzi, będzie nosiło imię Jezus, podając również powód jego nadania: On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów (Ew. wg Mateusza 1, 21).

Nadanie takiego imienia w czasach, gdy nowonarodzone dzieci otrzymywały imiona, występujące już w rodzinie, było niewątpliwie zaskakujące.
Prorocy głosili przyjście na świat Mesjasza, Króla z rodu Dawidowego. Jezus rzeczywiście był Synem Dawida, pochodzącym z królewskiego rodu Dawida. W rodzie Dawida nie występowało jednak nigdy imię Jezus. Mesjasz natomiast otrzymuje imię Jezus, imię charakterystyczne dla rodu kapłańskiego.

W Starym Testamencie znajdujemy dwie osoby noszące imię Jozue. W obu przypadkach  imię jest nieprzypadkowe, bowiem życie ich nierozerwalnie związane zostało z planem Bożego zbawienia.

1. Jozue, następca Mojżesza, prowadzący lud Izraela do obiecanej ziemi Kanaan. Czytamy o nim w Księdze Jozuego (w rozdziałach 1-12).
PAN Bóg zbawił, wyzwolił Izrael z niewoli egipskiej i poprowadził ich do ziemi obiecanej, ziemi „mlekiem i miodem płynącej”, do własnego miejsca. Jozue poprowadził lud poprzez walki z nieprzyjaciółmi do zwycięstwa, pokoju, sprawiając (jako „posłuszne narzędzie” w ręku Boga), że Izrael otrzymał obiecaną przez Boga ziemię.

2. Jozue, o którym mowa w księdze Zachariasza. (Ks. Zachariasza 3, 1-10 oraz 6, 9-15) Jozue, najwyższy kapłan, był jednym z przywódców, którzy powrócili z Babilonu do Kanaanu.
Izrael został ukarany przez Boga za swoje liczne grzechy i wyprowadzony na wygnanie do Babilonu. Bóg nie opuszcza jednak swego ludu, towarzyszy mu w jego niewoli i pragnie wyzwolić, sprawiając, że okres wygnania się kończy, a Izrael może wrócić do swojego obiecanego kraju.

Czytamy w księdze Zachariasza, o tym jak arcykapłan Jozue stoi przed Bogiem, podczas gdy szatan go oskarża. Szatan twierdzi, że Jozue jest brudny od grzechów, jakże może się pojawić przed obliczem Bożym? Jozue symbolizuje grzeszny lud Boży.
Bóg kochając swój lud pragnie błogosławić mu nadal. Nie zaprzecza istnieniu win, dostrzegając, że Jozue rzeczywiście ma brudne szaty, jest brudny od grzechów. Bóg natomiast rozkazuje aniołowi, aby zdjął jego brudne szaty, mówiąc do Jozuego: Patrz - zdejmuję z ciebie twoją winę i przyodziewam cię szatą wspaniałą. (Zachariasz 3,4). Jedynie Bóg bowiem może „zdejmować” nasze grzechy. Jedynie On może nas wyzwolić od grzechów. Czytamy tamże również o Boskim planie zbawienia. Bóg pragnie zdjąć nasze grzechy z nas: Arcykapłanie Jozue, słuchaj ty i twoi towarzysze, którzy są twoimi doradcami, gdyż przez tych mężów spełni się cudowna obietnica, albowiem ześlę sługę mego - Odrośl. (…) i w jednym dniu zgładzę winę tego kraju - wyrocznia Pana Zastępów. (Zachariasz 3, 8-9).

Odrośl – chodzi o odrośl, którą nazywany jest Chrystus. Czytamy o tym w innych miejscach w Biblii, np. u proroka Jeremiasza: Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana - kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi (Jeremiasz 23, 5).
W jednym dniu On zgładził winę, zgładził grzechy. Uczynił to w dniu, kiedy umarł na krzyżu za nasze grzechy.
Jezus jest kapłanem, dźwigającym nasze grzechy, ofiarującym Bogu samego siebie jako ofiarę za grzechy. Jezus wziął nasze winy na siebie, wobec czego w Chrystusie możemy stać czyści przed obliczem Boga.
Tylko w ten sposób człowiek może znowu żyć z Bogiem. Tylko dzięki temu, że Chrystus poniósł karę za nasze grzechy na krzyżu, są one przebaczone i jesteśmy od nich uwolnieni. 

Jezus odniósł zwycięstwo na krzyżu. Jest Królem wszechświata, Królem sprawiedliwym, który wyzwolił swój lud, umożliwiając mu życie w prawdziwym pokoju. Jezus wyzwalając nas od naszego najpoważniejszego wroga: grzechu, tkwiącym w nas, umożliwił nam życie w prawdziwym pokoju z Bogiem.

Imię Jezusa jest przesłaniem, programem Jego życia. Celem Jego przyjścia na świat było bowiem nasze zbawienie, można powiedzieć, iż otrzymał od swego Boga Ojca imię zgodne z zadaniem, jakie miał na ziemi wypełnić. Jezus = Pan Zbawia.

Imię Jezus = Pan Zbawia konfrontuje nas z pytaniem, z wyborem. Potrzebuję Zbawiciela, samemu nie uda mi się żyć w pokoju z Bogiem. Potrzebuję kogoś, kto mnie zbawi, kto wyjmie mnie z bagna grzechu.
Jezus jest naszym Zbawicielem wyzwalającym z niewoli grzechów.
Wyznając Imię Jezusa, potwierdzamy, że należymy do Niego, przyznając jednocześnie, że jesteśmy grzeszni i sami nie jesteśmy w stanie siebie zbawić. Całą nadzieję pokładając w Jezusie możemy być pewni swego zbawienia.